kullanıcı girişi

kullanıcı adı veya e-mail

Şifre

üye olcam | şifremi unuttum

giriş
Yeni > Eski
Eski > Yeni
A'dan Z'ye
Z'den A'ya
Başlangıç
Bitiş
Tanımlarda arat
Entrylerde arat
İyisinden
gündemler (200)
sayfa >>

    arog

    1.
    ince esprilerle donatılmıştır. ilk bölümü biraz sıkıcı olsa da, ikinci bölümde kendini toparlamıstır. cem yılmaz ın belki de kendimize, hepimizin yaptığı sıradan şeylere gönderme yaptığı için çok eleştirilen filmi. oysa recep ivedik gibi bir karaktere filmde gülmekten yarılan insanlar, dışarıda recep ivedik in sadece bir davranışıyla karşı karşıya kalsalar, sinir küpüne dönüp ahlakla ilgili ahkam keserler. işte türk insanı; başkasına yapılan her şeye gülebilir ama kendi başına geldiğinde asla hoş karşılamasını bilmez.
    mesela dahsan affı esprisi kızdırır çünkü yaşanmıştır, birçok insan bundan dolayı acı çekmiştir. döner bıçaklarıyla dalalım abi lafı, bazı kesimlere göndermedir. velhasıl çoğu insan kendine gönderme yapıldıgını dusunup tırsar, hollywood filmlerine yapılan göndermeleri ise anlayamaz, bunlardan zevk almaz. cem yılmaz, begenilmediyse halkın seviyesine inemedigi için begenilmemiştir.
    2.
    hızlı modernleşme hareketimizi çok güzel tiye almış, türkiye siyasal tarihine ve günümüzdeki uygulamalara ince esprilerle göndermelerde bulunan, her sahnesine katıla katıla güldüğüm son yıllardaki en kaliteli mizah filmi.
    Örneklemek gerekirse
    -olumlu gelişmelerden sonra darmadağın edilen köyün ardından "bu darbe bizi 10 yıl geriye götürdü" sözü
    -futbolu eski çağdakilere anlatan Arif'in "Efendiler buna şapka denir" tadındaki girişi
    -bıyıklı küçük Arif'in bu "şekilde kamu alanına giremezsiniz denilerek" okula alınmaması
    -gerçek amacını unutup çocuklara bir anda muhtar heyetini ve görevlerini anlatmaya kalkması
    gibi esprilerle mesaj verme kaygısı güden film.
    3.
    'hapisten dahşan affıyla çıktım. hapisde de sana boncuktan kuş yaptım.'
    -logar-
    4.
    serinin 3. filmini merakla bekletendir.
    5.
    gösterime girdiğinde "gittim ama hiç beğenmedim, hiç komik değildi, hiç gülmedim" gibi yorumlarla, cem yılmaz'ın "adam gelmiş sahne gösterime ama hiç gülmüyor. duvar gibi.. kendini buna koşullamış gülmeyecem ulen diyerek" diye iğnelediği kişileri bir bir görmemize yardımcı olmuş süper bir cem yılmaz filmi.
    6.
    aklımda ozan güven ve cam yılmaz'ın birbirine sarılıp gözyaşları içinde kibariye'nin "eller kadir kıymet bilmiyor anne" şarkısını dinledikleri sahnesiyle özetlediğim film. evet özeti bu... sonunda arif'in "kibariye lan bu boru mu" demesi beni kopardı.
    7.
    ''petrol çıkarayım mı?''
    ''hadi çıkar.''
    ''Çıkarayımda savaş çıkarın dimi?''
    dimi:''evet arif.''
    8.
    (bkz: gora)